جنگل پلنگباز واقع در شمالشرقی روستای غیاثکلا از توابع دابودشت آمل ، روزگاری با انبوهی از درختان متراکم و وجود رودخانهای نسبتاً غرّان در میان خویش ، محلّ زندگی بسیاری از حیوانات غیراهلی بود که بر اثر تهاجم سوداگرانچوب ، امروزه از گستردگی آن کاسته و تراکم خویش را از دست داده است و از وجود حیوانات متنوع در آن خبری نیست و اکنون کاربری آن در حد تفریحگاه آزاد مردم در روزهای تعطیل بخصوص سیزده بدر میباشد .
امیدواریم با ایجاد امکانات رفاهی و مجتمعهای تفریحی ، در کنار این تنها طبیعت سبز ، فضای مساعدی جهت تفرّج مردم محلّی و گردشگران و مسافران ایجاد شود تا لااقل بدینوسیله از تعرّض (گاهوبیگاه) قاتلان طبیعت در امان بماند .
ذیلاً چند تصویر زیبا از این جنگلغریب تقدیم میگردد :
مدخل ورودی جنگل از طرف غیاثکلا
ارسال تصاویر از مهندس محمدصادق غیاثی
تمامی اهالی روستای غیاثکلا و سایر روستاهای همجوار ( کمانگرکلا - سنگر - زیارکلا - طولهسرا بینمد - و ابومحله) این چاه و چاههای مشابه آنرا دیدهاند . به اینگونه چاهها که بدون مصرف انرژی و نیروی دیگر ، خود به خود آب را از عمق زمین به سطح زمین فوران میدهد چاه آرتزین میگویند .
در منطقه محدود به روستاهای فوقالذکر جمعاً شش چاه آرتزین وجود دارد :
1- یکی از آنها در مدخل ورودی روستای کمانگرکلا (محدوده منزل مسکونی آقای سعیدی) میباشد.
2- یکی دیگر روبروی کارخانه سعیدی در آنطرف جادهی اصلی ، میباشد .
3- سومین چاه در وسط محل کمانگرکلا ، حوالی دبستان شهید فتح اله اکبرزاده واقع میباشد .
4-چهارمین چاه در کنار جاده بطرف روستایسنگر ، در مجاورت آببندان کمانگرکلا واقع است .
5-پنجمین چاه در شمال روستای غیاثکلا ، داخل اولین قطعه زمین زراعی قلمرو روستای گریکلا و طولهسرا ، بعد از خط مرزی کاله که آخرین قطعه زمین از قلمرو روستای غیاثکلا میباشد ، قرار دارد . این چاه که در 100 متری خط مرزی کاله غیاثکلا واقع است ، درحقیقت متعلّق به مالکین زمینهای اطراف آن میباشد و حدوداً 45 سال پیش ، توسط اهالی روستایگریکلا ( حاتمدهقان و مختارمحمدی و غلامرضادهقان ) و نیز سیدزینالعابدینامیربزرگی از روستایطولهسرا ، ساخته شد . این چاه بوسیله دستگاهها و تجهیزات حفّاری ، تا عمق 45 متر حفر گردیده است . و تاکنون بدون لحظهای وقفه ، هکتارها زمین کشاورزی را آبیاری مینماید .
شایان ذکر است روستای کوچک گریکلا تا 35 سال پیش در نزدیکی این چاه ، متشکل از 3 خانوار جمعیت مربوط به خانوادههای دهقان و محمدی وجود داشت . و امروزه اثری از روستای گریکلا وجود ندارد . بخشی از ساکنان آن اکنون در غیاثکلا و بخشی دیگر نیز در زیارکلا مقیم میباشند .
ارسال کننده تصویر مهندس محمد هادی جال
6-ششمین چاه در زمینهای زراعی موسوم به " انگردشت " که مشترک بین اهالی روستاهای بینمد و ابومحله میباشد واقع شده است . این چاه بفاصله یک کیلومتری جنوب غربی روستای بینمد و 1500 متری جنوب شرقی روستای ابومحله فرار گرفته است .
لازم به توضیح است که آب چاه گریکلا شور است و آب بقیه چاهها کمتر شوری دارد و تنها چاهی که آب آن قابل استفاده برای خوردن میباشد ، چاه چهارم که وسط و مابین دو روستای کمانگرکلا و سنگر ( کنار جاده مواصلاتی این دو روستا ) قرار گرفته است ، میباشد . خوشبختانه آب این چاه از سفره آب شیرین عمق زمین فوران میکند و بسیار گوارا و سبک میباشد .
هرچند کاربرد اینگونه چاهها بیشتر در مناطق نیمه خشک میباشد و وجود آنها در منطقه پر آب و مرطوب مازندران خصوصاً 15 کیلومتری دریا ، تعجب انگیز است . لیکن نظربهاینکه کشاورزی برنج نیازمند آب فراوان است و از آنجا که در سالهای گذشته سدّی احداث نشده بود تا بعنوان مخزن ، آب رودخانه هراز را ذخیره نماید و از طرفی آب رودها و نهرهای فرعی و ذخیرهی آب در آببندانهای اختصاصی هر روستا کفاف همه مزارع را نمینمود و اصولاً بعضی مزارع دور از آببندانهای موجود بوده و ایجاد آببندان جدید نیز ممکن و میسر نمیگردید لذا کشاورزان ناگزیر به حفر چاه دستی و معمولی میشدند و حتی در موارد حادّ و خاص ، حفر چاه آرتزین امری ضروری و اجتنابناپذیر بود .
علاوه بر موارد اشاره شده در فوق ، خشکسالیهایی که هر چند سال یکبار ، کشاورزان دچارش میشدند ، اصلیترین دلیل حفر اینگونه چاهها در این خطّه بوده است .
خانه بهداشت غیاثکلا طی 10 سال فعالیّت مفید و مؤثر خود ، اکنون برخوردار از تجهیزات و امکاناتی است که با استفاده از آن ، تا حد مطلوبی میتواند اهالی روستاهای غیاثکلا و زیارکلا را از مراجعه پزشکی به مراکز خارج از روستا ، مستغنی نماید .
این تجهیزات که عمدتاً از طرف اهالی غیور غیاثکلا ، اهداء و تامین شده اند بشرح ذیل میباشند :
ضمناً لیست و تصاویر توسط بهورز محترم روستا حبیب اله رمضانی ارسال شده است
1- دستگاه نوار قلب -- اهدائی از طرف خانواده مرحوم دبیر بازنشسته محمد باقر جالوی نژاد

2- آب سردکن = اهدائی خانواده مرحوم شادروان دبیر محمد باقر جالوی نژاد (از طرف فرزندان مرحوم علی و زهیر و ....)
3- کولر اسپیلت 2400 = اهدائی از طرف خانوادههای( مرحوم غلامرضا دهقان - مرحوم علیجان جالی - مرحوم رجب حسینزاده - مرحوم رمضان رمضانی - مرحوم مشهدی زینب احمدی) و حاج یعقوبحسینزاده و سرهنگ سید باقر حسینیان و نیز جای کولر از طرف آقای چمران قاسمی .
4- دستگاه فور 55 لیتری فندار = اهدائی مشارکتی عموم مردم روستا

5-دستگاه اکسیژن همراه با تجهیزات آن = اهدائی مشارکتی عموم مردم روستا
6- تب سنج دیجیتالی = اهدائی مشارکتی عموم مردم روستا
8- قفسه سیمی 3 طبقه دو عدد = اهدائی مشارکتی عموم مردم روستا
9- دستگاه سونوکیت (جنین یاب) = اهدائی از طرف مشارکت عموم مردم روستا

10- نگات اسکوپ تکخانه = اهدائی ازطرف خانوادهشهیدعیسیمحمّدی(توسط محسن محمدی) .
11- دستگاه ذوبسوزن = اهدائی از طرف خانواده مرحوم حاج علیجان جالی
12- یکعدد یخچال 6 فوت و چهار عدد صندلی معمولی و یکعدد صندلی چرخدار = اهدائی از طرف مهندس محمّد حسینزاده
13- یکعدد ویلچر و یکعدد تخت و یکعدد فشارسنج آلمانی = اهدائی از طرف شیخ عسگری جوادینژاد ( عسگری جال) .
14- یکعدد تخت دوشکن = اهدائی از طرف مهندس علیاکبر فرجپور و آقای خیرعلی فرج پور
15-یکعددتشکموّاج و یکعددفشارسنج مچی ژاپنی=اهدائی ازمحل وجوه جمعآوری شده عمومی
16- پنکه سقفی = اهدائی از طرف خانواده شهید جمالالدّین غیاثی
17- رادیو ضبط = اهدائی از طرف خانواده شهید سید جعفر کریمیان
18- تلویزیون رنگی = اهدائی توسط حاج حسنمجیدی (ازطرف خانواده شهیدحسینمجیدی )
19- دستگاه سی دی = اهدائی از طرف آقای رحمت علیزاده
20- میز آلومینیومی مخصوص تلویزیون و سیدی =اهدائی ازطرف خانواده شهیدمظاهرحسینی
21- یکعدد تشک موّاج = اهدائی از طرف حاج کمالالدّین قاسمی
22- پردههای آویز = اهدائی از طرف مهندسمحمّدرضاغیاثی
23- رادیو = اهدائی از طرف اصغر غیاثی
24- سه عدد صندلی تکنفره = اهدائی از طرف محمدرضا دهقان
25- سه عدد صندلی تکنفره چرمی = اهدائی از طرف خانواده مرحوم میرزاحسینی
26- پنکه سقفی = اهدائی از طرف خانم فاطمه مختار آبادی کرمانی
27- یک تخته پتو = اهدائی از طرف برادران شهید اسماعیل قاسمی
28- تشک تخت = اهدائی از طرف مهندس شمس الله مجیدی
29- کاغذ نوار قلب = اهدائی از طرف مهندس شمس الله مجیدی
30- یک تخته پتو = اهدائی از طرف جناب سروان یوسف رضا رمضانی
31- اتوسکوپ آلمانی = اهدایی از طرف دکتر اصغر دهقان
32- اتوسکوپ ایرانی (مستعمل) = اهدائی از طرف شیخ مسلم حسین زاده
33- دستگاه قند خون = اهدائی از طرف محمدعلی غیاثی
34- نوار دستگاه قند خون = اهدائی از طرف سروان علیرضا غیاثی
35- نوار دستگاه قند خون = اهدائی از طرف حاج یعقوب حسین زاده
36- عصا جهت سالمندان (4 عدد) = اهدائی از طرف حاج یعقوب حسین زاده
37- خرید رنگ جهت نقاشی دیوارها و اتاقها= اهدائی از طرف مهندس نورعلی تقی زاده
38- هزینه اجرت رنگ آمیزی = اهدائی از طرف خانواده مرحوم میرزا حسینی
39- خرید نهال نارنج جهت کاشت در محوطه و باغ خانهبهداشت = توسط مهندس علیمحمّد رمضانی
40 - نهال و گلکاری حیاط خانهبهداشت = توسط مهندس محمّدحسینزاده و آقای حمیدحسینزاده
41- یکدستگاه ترازوی دیجیتالی اطفال ویک تخته پتو = اهدایی آقای حمید غلامی
42- یکعدد تخت ژینوکولوژی(مامانی) و یکعدد چراغ پایه دار = توسط خانواده شهیدجمالالدّین غیاثی
43- دستگاه پرینتر ( چاپگر ) یکعدد = از طرف خانواده مرحوم سید میرزا علی حسینی
44- تخت یک شکن بیمار یکعدد و یک تخته تشک بیمار = توسط مهندس قدرتاله علیزاده
45- فشار سنج ( یک دستگاه ) = اهدایی از طرف آقای دکتر نائیجی
46 - میز کامپیوتر ( یکعدد ) = اهدایی توسط مهندس محمد علیزاده
47 - آقای کربلایی قربان حسینزاده بابت ایاب و ذهاب و حمل و نقل تمامی وسایل بهداری بصورت رایگان در خدمت بوده است
" انشاءاله تمامی خیّرین فوقالذکر نزد خداوند مأجور باشند "
از آنجا که متن ذیل از کتابچه "سلامت و شهر نشینی" شبکه بهداشت شهرستان آمل (مرکز بهداشتی و درمانی کمانگر کلا دابو ) اقتباس شده است لذا از سبک و سیاق نوشتارهای قبلی پیروی نشده است و وصفحال خانه بهداشت روستای غیاثکلا بدانگونه که بهورز محترم آن خانه ( جناب آقای حبیباله رمضانی ) ارائه نمودهاند ، به استحضار خوانندگان میرسد .

خانه بهداشت شهید سیفالله نوریزاده غیاثکلا دابو شعبهای از مرکز بهداشتی درمانی کمانگرکلا و تحت پوشش شبکه بهداشت شهرستان آمل میباشد که در دوم خرداد 1378 افتتاح گردیده است . این خانه بهداشت 3 کیلومتر با مرکز بهداشتی درمانی کمانگرکلا و 25 کیلومتر با مرکز بهداشت شهرستان آمل فاصله دارد و در حال حاضر به 245 خانوار از ساکنین دو روستای غیاثکلا و زیارکلا که جمعا 800 نفر میباشند ، سرویس و خدمات ارائه مینماید .

مساحت کل زمین 450 متر و مساحت بنای خانهبهداشت 60 متر میباشد . بدیهی است اگر بهنگام تاسیس بنای خانهبهداشت علاوه بر کمکهای مردمی ، از طرف اعتبارات عمومی کشور وجهی تخصیص مییافت ، وسعت بنا با مقیاس بیشتر ساخته میشد تا امروز گنجایش کافی برای پذیرش بیماران داشته باشد و برای خدماترسانی بیشتر ، کمبود فضا احساس نشود .
معادل 350 متر از زمین خانهبهداشت فعلی ، طی سالهایقبلاز 1350 شمسی ، متعلّق به کارخانه شالیکوبی بود که مالکین آن (مرحوم حاج علیجان جالوی– مرحوم آیت الله محمدعلی جالوی – حاج مصطفی جالوی - حاج حسین آزادوار ) آنرا بمنظور دائرشدن خانهبهداشت ، اهداء نمودند و حدود 100 متر نیز با کمکهای مالی اهالی روستا غیاثکلا خریداری و به زمین اهدائی فوقالذکر ضمیمه گشت .
در حال حاضر این خانه توسط یک بهورز بومی طرح 16 (متولد 1349 دارای مدرکدیپلم با 15 سال سابقهکار) بنام آقایحبیبالله رمضانی ، مدیریت میشود .

سرکار خانم سرور تبخال بهورز بومی طرح 18 (متولد 1360 دارای مدرک دیپلم با 10 سال سابقهکار ) در اداره این خانه همکاری مینماید . ( سمت راست عکس ، خانم تبخال و سمت چپ کارشناس مامائی مرکز بهداشتی درمانی کمانگرکلا سر کارخانم معصومه قاسمی )

پزشکان معالج این خانه ، از طرف مرکز بهداشتی درمانی کمانگرکلا تامین میشوند . آقای دکتر بهزاد نورمحمدی در حالیکه ریاست مرکز بهداشتی درمانی کمانگرکلا را عهدهدار میباشند ، جهت طبابت در این خانه نیز اهتمام وافر دارند .
